RICHARD VAN OOSTENBRUGGE

212**

Richard van Oostenbrugge is chef en mede-eigenaar van Restaurant 212 in Amsterdam, een tweesterrenrestaurant waar fine dining bewust van de klassieke tafelkleden en stijve etiquette is losgetrokken. Bij 212 draait alles om directe beleving: gasten zitten rondom de open keuken, dicht op het vuur, dicht op de chefs en dicht op het product.

Vraag Richard zijn keuken in drie woorden te omschrijven en hij antwoordt: “Product, beleving en fun.” Precies dat maakt 212 zo herkenbaar. Het eten is op topniveau, maar de sfeer blijft los, energiek en persoonlijk. Samen met Thomas Groot begon Richard ooit voor zichzelf vanuit een duidelijke gedachte: “We houden heel erg van lekker eten, maar niet per se van de toeters en bellen eromheen.” Het moest anders kunnen. Wel gastronomisch, wel luxe, maar met meer plezier, interactie en beleving.

Groene plant met meerdere takken, bladeren en bloemen, illustratie in lijnstijl.

RICHARD VAN
OOSTENBRUGGE

212**

Richard van Oostenbrugge is chef en mede-eigenaar van Restaurant 212 in Amsterdam, een tweesterrenrestaurant waar fine dining bewust van de klassieke tafelkleden en stijve etiquette is losgetrokken. Bij 212 draait alles om directe beleving: gasten zitten rondom de open keuken, dicht op het vuur, dicht op de chefs en dicht op het product.

Vraag Richard zijn keuken in drie woorden te omschrijven en hij antwoordt: “Product, beleving en fun.” Precies dat maakt 212 zo herkenbaar. Het eten is op topniveau, maar de sfeer blijft los, energiek en persoonlijk. Samen met Thomas Groot begon Richard ooit voor zichzelf vanuit een duidelijke gedachte: “We houden heel erg van lekker eten, maar niet per se van de toeters en bellen eromheen.” Het moest anders kunnen. Wel gastronomisch, wel luxe, maar met meer plezier, interactie en beleving.

SIGNATURE STYLE

Die combinatie neemt Richard ook mee naar Chefs in het Bos. Geen miniatuurversie van een gerecht uit het restaurant dat buiten zijn context valt, maar iets dat past bij het festival. “We willen gewoon echt iets maken in de stijl van 212. Het gevoel moet fun zijn.” Daarom kiest hij voor een supercrispy tostada met avocado, tonijn en jalapeñoschuim: een gerecht met spanning, frisheid, zuur, pit en vooral heel veel smaak.

Voor Richard moet een festivalgerecht direct binnenkomen. Geen overbodige complexiteit, geen bord dat alleen werkt in een tweesterrenrestaurant, maar iets waarvan gasten denken: “wow” en “wat lekker” — en daarna gewoon nog een keer in de rij willen staan.

Een tekening van een groene plant met bladeren en bloemen op een zwarte achtergrond.
Een gedetailleerde, zwarte illustratie van een plant met grote bladeren, bloemen en bessen tegen een zwarte achtergrond.

VISIE OP DUURZAAMHEID EN GASTRONOMIE

VISIE OP DUURZAAMHEID
EN GASTRONOMIE

Richard kijkt nuchter naar de toekomst van gastronomie. Hij gelooft niet in een wereld waarin ieder restaurant ineens alleen nog maar wortels en groenten moet serveren. “Dat vind ik ook echt saai,” zegt hij daar zelf over. Voor hem draait de toekomst vooral om balans. Niet elke dag rundvlees, niet gedachteloos consumeren, maar ook niet doen alsof luxe en genieten geen plek meer mogen hebben.

Zijn visie is helder: uit eten gaan, zeker op het niveau van 212, is een bijzondere ervaring. Als gast mag je dan ook iets eten wat je thuis niet elke dag eet. Het gaat volgens Richard niet om verbieden, maar om bewust kiezen. “Je bent bij ons, je mag een keertje wel.” Tegelijk zoekt hij binnen die luxe naar betere keuzes, bijvoorbeeld door bij vis en tonijn kritisch te kijken naar alternatieven, herkomst en kweek.

Illustratie van een groene tak met bladeren en bloemen.
Illustratie van een tak met paarse bloemen en groene bladeren.

VISIE OP 2050

VISIE OP 2050

Wat Richard belangrijk vindt, is gezond verstand. De toekomst vraagt niet alleen om terug naar de natuur, maar ook om vooruitgang, techniek en innovatie. Hij gelooft dat er een weg naar voren is, met betere systemen, slimme productontwikkeling en meer balans in consumptie. Niet eindeloos doorgaan, doorgaan, doorgaan — want dát is volgens hem niet houdbaar.

Ook sociaal gezien kijkt Richard kritisch naar de gastronomie. Restaurants moeten hun waarde beter leren herkennen. Producten en personeel worden duurder, en het vak moet leuk en houdbaar blijven voor de mensen die erin werken. Een keuken waarin mensen structureel 60 of 100 uur per week maken, is volgens hem niet de toekomst. Gastronomie moet niet alleen goed zijn voor de gast, maar ook voor de mensen die haar mogelijk maken.

Bij Chefs in het Bos brengt Richard daarom precies wat 212 zo sterk maakt: topgastronomie zonder afstand, luxe zonder stijfheid en duurzaamheid zonder preek. Een gerecht moet raken, verrassen en vooral ontzettend lekker zijn. Of zoals hij het zelf samenvat: voor de gasten is Chefs in het Bos “een feest” — en voor de chefs net zo goed.

Illustratie van een groen kruidenplant met smalle bladeren en kleine bloemen.